W większości projektowanych współcześnie budynków dąży się do maksymalizacji powierzchni okien. Dzięki temu uzyskujemy więcej światła słonecznego wewnątrz budynku, co ma szanse pozytywnie wpłynąć na nasze samopoczucie.
Decydując się na budowę studia nagrań, należy dokładnie przemyśleć, pod kątem ewentualnego pogorszenia izolacyjności akustycznej, czy należy stosować okna.
Niestety najczęściej okno nie tylko „przepuszcza” światło, ale również dźwięk. W większości przypadków okna i drzwi stanowią najsłabsze ogniwo przegród budowlanych pod względem izolacyjności akustycznej. Dodatkowo należy uwzględnić, że w miarę upływu czasu i związanego z nim starzenia się m.in. gumowych uszczelek, będzie postępował proces zmniejszania izolacyjności akustycznej.
Aby przekonać się jak wpływa na izolacyjność akustyczną nawet najmniejsza nieszczelność wystarczy wykonać prosty test: otworzyć okno w budynku przy ruchliwej ulicy. Zamykając je powoli należy dociskać okno do uszczelki. Bez wykorzystania specjalistycznej aparatury do pomiarów akustycznych można usłyszeć, że najmniejsza szczelina powoduje pogorszenie izolacyjności akustycznej objawiające się wyraźnym wzrostem poziomu dźwięku w pomieszczeniu.
Studio to pomieszczenie, w którym zależy nam na niskim poziomie hałasu tła akustycznego, tak aby nagrywany przy pomocy mikrofonów dźwięk miał jak największy stosunek sygnał/szum. Lita przegroda budowlana bez otworów zapewni nam pewną izolacyjność akustyczną. Wykonanie otworów i osadzenie w nich zwykłych okien PCV może niestety nie przynieść oczekiwanych rezultatów. Należy rozważyć następujące alternatywne sposoby rozwiązania tego problemu:
- montaż kosztownych okien akustycznych o podwyższonej izolacyjności akustycznej,
- montaż skomplikowanego i kosztownego układu wielu okien akustycznych o podwyższonej izolacyjności akustycznej,
- rezygnacja ze światła dziennego na rzecz podwyższonej izolacyjności akustycznej, co wiąże się z koniecznością montażu wentylacji wymuszonej spełniającej wysokie wymagania akustyczne.
Kolejny wątek „okienny” to tzw. „okno reżyserskie” znajdujące się w przegrodzie oddzielającej reżysernię od pomieszczenia nagraniowego. W klasycznym podejściu do tego zagadnienia dla zapewnienia komunikacji wzrokowej w przegrodzie tej montuje się kosztowny układ wielu okien o podwyższonej izolacyjności akustycznej. Okno takie z pewnością poprawia komunikację wizualną, ale również poważnie utrudnia osiągnięcie wymaganej izolacyjności akustycznej. Ponadto powierzchnia szkła wprowadza wiele niepożądanych efektów akustycznych i pogarsza akustykę wnętrza obu pomieszczeń.
Rozwiązaniem coraz częściej spotykanym jest rezygnacja z okna pomiędzy pomieszczeniami na rzecz podglądu video. Sprzętowe rozwiązanie podglądu zdecydowanie ułatwia osiągnięcie wymaganej izolacyjności akustycznej pomiędzy reżysernią
a pomieszczeniem nagraniowym. Ponadto podgląd kamerowy niejednokrotnie jest wygodniejszy, m.in. dlatego, że ekran podglądowy możemy ustawić w dowolnym miejscu wygodnym dla realizatora dźwięku. Zastosowanie kamer dualnych umożliwia przekazywanie obrazu również w przypadku braku oświetlenia w obserwowanym pomieszczeniu.
Jak widać odpowiedź na pytanie, czy potrzebne nam okno na świat w studiu, jest odpowiedzią wielowątkową. Udzielenie na nie odpowiedzi w przypadku każdego obiektu powinno być poprzedzone wnikliwą analizą warunków, potrzeb i oczekiwań Inwestora.